TR 
Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Didem Madak, melankolik ve duygusal şiirleriyle tanınır. Şiirlerinde, genellikle içsel yolculuklarını, acılarını, sevinçlerini ve aşkı işler. “İris’in Ölümü” adlı şiiri de bu temaları yoğun bir şekilde barındıran, derin duygusal katmanlara sahip bir eserdir. Bu şiirde, aşk, kayıp, ölüm ve özlem gibi temalar, Didem Madak’ın kendine özgü üslubuyla işlenir. Şiir, hem bireysel hem de evrensel duyguları bir arada sunar ve okuyucuyu içsel bir yolculuğa davet eder.
bugün kalbimi eski bir plak gibi
öyle çok tersine çevirdim ki
bazı şarkılar vardır
cızırtılı bir yağmur gününü anlatır
uzaklarda süren sarı yağmurluklu bir hayatı
deniz bazen kendini kaldırımlara fırlatır
o zaman bir yavru yengece bakan
insanların şarkısı olurdu o şarkının adı
keşke ismim iris olsaydı
keşke ismim herkese
sarı yağmurluğuyla koşan hayatı anlatsaydı
bazı şarkılar vardır
ellerim kocamanlaşır, tuhaflaşır
işte o ellerimle herkese
çamurlu şiirler uzatsaydım
hepsi çok kirli olsaydı tanrım
bazı şarkılar vardır
kırmızı akşamsefalarını anlatır
karanlığın kalbinde yalnız, açmanın acısını
komşu kadınların basma elbiseli konuşmalarını
geceyi onlar bahçeye taşırdı
ben ne zaman öleceğim tanrım
sabah olunca mı
keşke birkaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım
irileşen, gitgide irileşen ağaç gibi
ismi nedensizce iris oluveren bir ağaç gibi
şu odanın ortasında dursam
saat kuleleri dökülürdü dallarımdan tanrım
artık sarı yaprakların ölü olduğuna inanmıyorum
bazı şarkılar vardır
kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği anlatır
kırmızı bir çakmak gibi neşeli ölmek olurdu
o şarkının adı
ardında yalnızca nemli sigaralar bırakmanın acısı
keşke ismim iris olsaydı
keşke ismimin bir anlamı olmasaydı
herkes çıkarsın kalbini
o çirkin mücevher sandığından
ve herkes onu birbirine fırlatsın tanrım
“İris’in Ölümü“, Didem Madak’ın derin duygusal dünyasını ve hayatın anlamını sorgulayan temalarını barındıran bir şiirdir. Şiirin başlangıcında, kalbin eski bir plak gibi tersine çevrilmesi, duygusal bir arayışı ve içsel karmaşayı sembolize eder. Şarkılar ve müzik, şiirde sıkça tekrarlanan motiflerdir ve her biri farklı duygusal durumları temsil eder.
Yağmurlu günlerde çalınan şarkılar, yaşamın melankolisini ve huzursuzluğunu ifade ederken, sarı yağmurluk metaforu, yaşamın koşuşturmasını ve bu koşuşturmanın içindeki bireysel yalnızlığı temsil eder. İris ismi, mitolojik ve botanik anlamlarıyla bilinir, fakat burada bir isim olarak, kimliğin ve varoluşun belirsizliğini vurgular.
Şiirin ikinci bölümünde, ellerin kocamanlaşması ve çamurlu şiirler uzatma isteği, yaratıcılığın ve ifadenin kirli, saf olmayan doğasını anlatır. Madak, Tanrı’ya yönelik bu dileklerinde, içsel çatışmalarını ve varoluşsal sorgulamalarını dile getirir.
Kırmızı akşamsefaları ve komşu kadınların basma elbiseleri, gündelik hayatın sıradan detaylarını ve bu detayların içindeki derin anlamları açığa çıkarır. Geceyi bahçeye taşıyan kadınlar, karanlıkla başa çıkma ve onu anlama çabasını simgeler. Şairin “ben ne zaman öleceğim tanrım” sorusu, ölüm korkusunu ve bilinmezliği ifade ederken, birkaç dakikayı saklama isteği, yaşamın geçiciliğine karşı duyulan özlemi ve anı biriktirme arzusunu gösterir.
İris’in ağaç metaforu, kök salma ve büyüme süreçlerini, aynı zamanda isimle ilgili belirsizliği vurgular. Saat kuleleri gibi dökülen dallar, zamanın geçişini ve bu geçişin getirdiği kayıpları simgeler. Sarı yaprakların ölmediğine inanmak, yaşamın döngüselliğine ve sürekli yenilenmesine duyulan inancı ifade eder.
Şiirin son bölümü, kanatlarında yağmuru taşıyan kelebek ve kırmızı çakmak metaforlarıyla, ölümün ve yaşamın neşeli ve acılı yönlerini bir arada sunar. İsimlerin anlamsızlığı, varoluşun ve kimliğin özünü sorgular. Kalplerin mücevher sandığından çıkarılması ve birbirine fırlatılması, içsel duyguların açığa çıkarılması ve paylaşılması gerektiğini vurgular.
Didem Madak‘ın şiirleri, derin duygusal katmanlara sahip olup, okuyucuyu kendi içsel yolculuklarına davet eder. “İris’in Ölümü” de bu anlamda, aşk, kayıp, ölüm ve yaşam gibi evrensel temaları işlerken, bireysel deneyimlerin ve duygusal çatışmaların bir yansımasıdır.
Madak’ın dili ve üslubu, her bir dizeyi adeta birer sanat eseri gibi işlemektedir. Bu şiir, onun melankolik ve etkileyici dünyasını anlamak için önemli bir kapı aralar. Okuyucular, bu şiirde kendi duygusal dünyalarından parçalar bulabilir ve Madak’ın eşsiz anlatım tarzının tadını çıkarabilirler.
Didem Madak ve Aşk Şiirleri | Siz Aşktan Ne Anlarsınız Bayım | 2024