TR 
Didem Madak, modern Türk şiirinin önemli temsilcilerinden biridir. Şiirlerinde, yaşamın zorlukları, kadınlık halleri ve içsel yolculuklar gibi temaları derinlemesine işler. “Paragraf Başı” adlı şiiri, Didem Madak‘ın bu temaları ustalıkla birleştirdiği, duygu dolu ve etkileyici bir eserdir.
Bu makalede, “Paragraf Başı” şiirinin tam metnini sunacak, ardından şiirin anlam dünyasını ve temalarını ele alacak, son olarak da bir yazar notu ile şiirin genel değerlendirmesini yapacağız.
Bir roman yazmaya başladığım o gece için…..
Yalnız bırakma beni bu paragrafın başında
Bu boşluğu bir masal doldurmaz
Kanalizasyondan fırlar bir cadı,
Başını engizisyona çarpar.
Ölürüz belki ikimiz de ucuz bir aşk romanının sonunda.
Patlamış mısıra benzerdi senin mısraların
Isınır ve patlardı
Beyaz çiçekler açardın sonunda
Bahar dallarının hatırına beni anla.
Küçük bir tırtıl gibi büzüştüm yatağımda
Hep böyle uyudum yıllarca
Sanırdım,
Bir gün doğuracak beni bu yatak
Son ve o en büyük sancıyla
Sanırdım
Tanrı bırakmış beni kocaman parmağıyla
Bir yumuşak çiçeğin ortasına
İçimde bir kedi durmadan oynardı
Parmak kızın DNA sarmalıyla
Alice’den çalıntı gözyaşlarım
Çiğ taneleri olurdu sabahları yastığımda.
Ömrüm geçti bir çiçeğe benzemekle
Hangi hayat süslendi senin için bu kadar.
Su getirdim perilerine küçücük avuçlarımla
Beni anla.
Kurşun kalemin hatırına beni anla
Razıyım uçsun bu şiir silgi tozlarının kanatlarında.
Toprağın seviyesine ineceğim
Anlamalı beni mezarım da
Bir uyağa takıldım, düşmeye razıyım
Artık beni anla.
Annemin bir şiir defteri vardı
Yaprakları gitgide sarardı
Hep sararan bir şey olarak kalmışsın aklımda.
Sanırdım
Bu dünya karaciğerinden hastadır
Sanırdım
Boyama sarışın bir kadındır zaman
Hep hayatını anlatır.
Eski bir şiirsin sen, unutulursun, unutma
Dekolten fazla kaçmasın aman,
Ayıplar sonra Anadolu yakanı kapa
Konuşma, konuşmak istemezsen
Ben konuşurum tavanda koşuşan ışıklarla
Hep aynı şeyi söylerim
Beni anla.
Yeni bir şarkıya başla
Hem şarkı dediğin şarttır yaşamaya
Şarka gittin geldim ardından
Hatırla orada fıskiyesi dönen havuzlar vardı.
Kalabalık avlular, yüksek duvarlar
Başımız döndüydü hatırla
Sürmeleri ne karaydı kadınların
Herkesi bir yere sürer ya dünya
Gözlerine sürülmüştü orda kadınlar.
Belki sen yoktun orda
Güller vardı.
Ben bir şair olarak güllerden bıkmamıştım daha,
Ba ‘su ba’del mevt
Hayata daha çok vardı
Beni anla.
Hatırla tavus kuşları vardı
Aşık olunca kanatlarından mavi güneşler doğardı.
Ben doğmamıştım daha hatırla.
Bak, işte burada.
Susan kadınlar vardı
Ben susamamıştım
Ama herkes içmişti.
Belki sen yoktun orada.
Aklımın taş kaldırımlarında dolaşırdı adamlar
Ayak seslerini dinlerdim
Perdem aralıktı, ışığım açık
Nedendir diyordum durmadan
İnsanın derisine bu kadar güzel bir resim çizmiş Allah
Sanırdım
Allah olmasa çöpten adamlar gibi yakışıksız çıkardık
fotoğraflarda.
Ağlamıştık
Boyalarımız aktıkça ferahlamıştık hatırla
Gözyaşlarımız simsiyahtı
Sanırdım
Yanağımın sıcağına göç ediyor kırlangıçlar
Beni anla.
Geçti ömrüm iklimden iklime
Yuva yaptım kaç paket cigaranın bacasına
Yorgunum, kahvem çamur gibi
Batmaya da razıyım, artık beni anla
Yeter ki sen beni
Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma.
Didem Madak
“Paragraf Başı” şiiri, Didem Madak’ın şiir dünyasında sıkça karşılaşılan melankoli, yalnızlık ve anlam arayışını derinlemesine işler. Şiirin başlangıcında, bir roman yazma teşebbüsü ve yalnız bırakılma korkusu dile getirilir. Bu korku, basit bir paragrafın başında kalma metaforu ile somutlaştırılır. Bu, insanın hayatında başladığı ama bitiremediği işler ve yarım kalan hayallerle benzerlik gösterir.
Şiirin devamında, şairin yatakta tırtıl gibi büzüşmesi ve bir gün bu yataktan doğma umudu anlatılır. Bu, bir yeniden doğuş ve dönüşüm arzusunu simgeler. İçindeki kedi ve çiğ taneleri metaforları ise içsel karmaşa ve duygusal çalkantıları yansıtır. Didem Madak, bu karmaşık duygularını anlatırken doğa imgelerine ve çocukluk hatıralarına da sıkça yer verir.
Annesinin şiir defteri ve sararan yapraklar, zamanın geçişini ve unutulmuşluk hissini çağrıştırır. Şiirdeki her bir detay, bir hayat kesiti ve içsel yolculuğu simgeler.
“Kurşun kalemin hatırına beni anla” dizesi, şairin yazma eylemine ve bu eylemle kendini ifade etme arzusuna gönderme yapar. Toprağın seviyesine inme ve mezar metaforları, ölüm ve ölümden sonraki yaşam düşüncesine işaret eder.
Didem Madak’ın “Paragraf Başı” şiiri, derin bir içsel yolculuğu ve duygusal çalkantıları yansıtan etkileyici bir eserdir. Şairin kendine özgü dili ve zengin imgeleri, okuyucuyu büyüleyici bir dünyaya davet eder. Şiirin her bir dizesi, Madak’ın yaşamına ve duygusal dünyasına dair ipuçları verir. Bu şiir, Madak’ın içsel dünyasında bir yolculuğa çıkmak isteyen her okuyucu için unutulmaz bir deneyim sunar.
Didem Madak’ın şiirleri, melankolik ve içsel yolculuk temaları ile modern Türk şiirine önemli katkılarda bulunur. “Paragraf Başı”, bu temaların en iyi örneklerinden biri olarak öne çıkar ve Madak’ın şiir dünyasında derin izler bırakır.
Didem Madak | Pollyanna’ya Son Mektup | 20024
Pollyanna’ya Mektuplar | Didem Madak | 2024
Kalbimin En Doğusunda | Didem Madak | 2024
Enkaz Kaldırma Çalışmaları | Didem Madak | 2024
Didem Madak | Çalıkuşu’nun Z Raporu | 2024
Didem Madak | İris’in Ölümü | 2024
Didem Madak | Ah’lar Ağacı | 2024
Didem Madak ve Aşk Şiirleri | Siz Aşktan Ne Anlarsınız Bayım | 2024
Çiçekli Şiirler Yazmak İstiyorum Bayım | Didem Madak | 2024
MR. PARKİNSON | Didem Madak | 2024
Ağlayan Kaya | Didem Madak | 2024
Müsveddeler | Didem Madak | 2024